Biraz Ondan Biraz Şundan

Selamlaar :)

İyileştim çok şükür evet. İnsan elindekinin değerini kaybedince anlıyormuş gerçekten. Allah kimseyi sağlığından geri koymasın.

Hayatımla ilgili değişikli kararlar aşamasındayım. Hakimlik sınavını 0,12 puanla kaybettim malumunuz. Girdiğim depresyonumdan artık çıkmam, silkinmem ve çok daha iyisini yapabileceğime olan inancımı geri getirmem gerektiğini fark ettim nihayet. ALES'e girmeye karar verdim hem de sınav başvurusunun son gününde. ALES'i hallederim gibi geliyor açıkçası. Yine de kolay yaa diyerek küçümsememem gerektiğini acı bir biçimde öğrendim. Önce YDS'ye gireyim dedim sonra e-YDS'yi gördüm ona girmeye karar verdim en son düşündüğüm tarihte YÖKDİL de olduğunu öğrenince YÖKDİL'e girmeye karar verdim. Amaa ingilizcem resmen sıfırlanmış. Eskiden orta halli anlayabilen az konuşup yazabilen haldeydi şu an resmen yok olmuş. Netten video vs gibi şeylerle temmuza kadar iyi bir puan almam gerek. KPSS'ye gireceğim, belki kurum avukatlığı olur, gerçi onun için 85ten yüksek puan almam gerek. Hakimlik sınavı için de önce haziranda açılır diyorlardı da martın ortası oldu hala ilan yok, aralığa kaldı galiba hayallerim. Kısacası ÖSYM'yi zengin etmek niyetindeyim bu sene. ALES ve YÖKDİL için önerisi olan ve kitap tavsiyesinde bulunacak herkese açığım :)

Stajımın ikinci altı ayını avukat yanında yapmam gerek. İlk altı ay mayısın ortasına doğru bitecek. Öyle olunca da ya burada stajımı askıya aldıracağım Adanaya gidip orada işlemleri halledeceğim ya da bunu bir ay erteleyerek yapıp avukatlık namına öğreneceğim iki üç şeyi de azaltacağım. Dün fotokopici bey çok salakça bir şeyden artık olmuyor pollyanna, mesafe mi koymamız gerek nese yapalım. Hiçbir dediğimi yapmıyorsun vs dedi, tamam dedim, içeri geçip oturdum biraz sonra eşyalarımı topladım yurda çıkacaktım, nereye dedi yurda gidiyorum dedim ama üzülürsün dedi geçer dedim ama bunları derken sesim çatallaşmış ağladım ağlayacaktım. Otur gitme dedi, geçtim oturdum. Aradan zaman geçti tekrar gitmek için kalktım görüşürüz dedim, yarın sendeki eşyalarımı getirirsin makyaj malzemelerim dosyam falan sende, lazım onlar bana dedim. Ciddisin yani dedi, evet dedim. Gitmiyorsun akşam bana geliyorsun dedi. Neden dedim olmaz böyle, gidilmez dedi. İyi dedim gittik akşam eve. Öyle trip atarak gidilmez dedi trip falan atmadım dosdoğru gidiyordum işte dedim. Sonra her şey normalmiş gibi hiçbir şey dememiş gibi davrandı dün de bugün de. Artık anlam vermekte zorlanıyorum. Eskiden olsa Ankarada kalmak için elimden geleni yapardım ama bu sefer tıpış tıpış Adanaya gideceğim ve kalmak için çabalamayacağım. Geçen gün gel borcunu harcını yazalım önümüzü görelim ona göre davranalım dedim, ne yani borcum 3 sene sonra bitecekse onu mu bekleyeceksin ya da ben bekler miyim dedi bir sürü şey saydı. Yarın gel annemle tanıştırayım desem gitmeye yol parası yok ama sağdan soldan borç alarak bir sürü paraya ekran kartı alıyor. O parayı biriktir, yarın öbür gün evleneceğim kenarda az bir birikmişim olsun demiyor. Sanki gelecek için çabalamıyor. Bize dair umutlarımı yitirmeye başlıyorum ve bu durum canımı yakıyor artık. Bunlar böyle olunca da Ankara'da kalmak için bir sebebim kalmamış gibi geliyor, biraz da o çabalasın istiyorum sanırım.
Böyle işte.

Şarkı.

Yorumlar

Yorum Gönder

E gelmişsin madem, okumuşsun da emek edip. Fikirlerini de beyan etsene, merak ediyorum :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Araf

Yeni Hayat

Çok mu ayıp hala mutluluk istemek?