Susma Gönlüm Sen Söyle

Nazar değecek diye ödüm kopuyor ama ben galiba çok mutluyum. Fotokopici beyle her şey harika gidiyor. Tek korkum sanırım olaylar hızlı gelişiyor. Annesiyle, ablasıyla tanıştım. Gerçi sürekli dükkana gelip gidiyorlar, illa ki duyacaklardı. Sadece azıcık hızlı oldu o kadar. O'nun hayatındaki herkesin bilmesi garip bir güven veriyor. Sözün özü mutluyum ve O'na karşı hislerimi söylerken acaba bu da kırar mı beni diye düşünmüyorum hiç :)

Sınav takvimi açıklandı bugün. Açıklanmaz olaydı. Üç hafta boyunca final haftası olup da en önemli derslerimi üst üste getiren, hatta en önemli ikisini aynı güne denk getirmeyi beceren iğrenç ötesi bir takvim olmuş. Görünce ruhum daraldı resmen. Hala aklıma geldikçe de daralıyor gerçi de...

Adana'ya geldim geçen hafta. Ders çalışırım diye bir sürü not da getirdim. Gerçi yarısını hallettim ama istediğim kadar olamadı haliyle. Yusuf yusuf olmaya başladım artık.

A bir de anneler günü geliyor ya, ne hediye alacağımı bilmiyorum ben. Anneme sordum ne alayım diye hiçbir şey dedi. Ama almazsam trip atarsın dedim, evet dedi :D Bugün de hediye istiyorum ben dedi. Ne alacağım ben? :/

Adana'ya geldikten bir kaç gün sonra dedem geldi. Ameliyat olacakmış. Ameliyat da kasık fıtığı altı üstü. Adamı zaten sevmiyorum, hatta hiçbir akrabamı sevmiyorum, üstüne bir de sürekli olarak bizim evdeydi. Burada dayım var, teyzem var, kendi evi var, arada oralara da git. Çarşıya giderken soruyor bir de korkar mısın evde diye. Ben 12 yaşımdan beri saçma sapan şehirlerde kardeşimle geceleri tek kaldım, o zaman hiçbirinin aklına gelmedi korkarlar mı acaba diye. Babam göreve giderdi, annemin nöbetleri olurdu. Haliyle evde tek kalırdık, kalamazdık, hastaneye götürürdü annem yanına. Bir tane çekyatın üstünde üçümüz bir yatardık ruh sağlığında. 10 metre ötemde ceza evinden gelen mahkum hastalar yatardı da hiçbirinin aklına gelmezdi o zaman korkarlar mı acaba diye. Teyzem gelirdi, ben evimi özledim, burası kürt kokuyor der giderdi iki gün sonra, kürt kokusu da neyse artık. Anneannemle dedem gelmezdi bile, köyde tavuk varmış. Tavuk kadar değerimiz bile yoktu ama Van'daki dayımın evinden ayrılmazlardı. Diğer dayılar teyzeler desen şimdi bile hiçbirinde numaram yok. Amcam desen, teyzemle evli zaten. Ama lafa gelince hep yanımızdalar. Sözün özü sülalemi sevmiyorum. Eve geldikleri zaman batıyor resmen hepsi gözüme. Dedem ameliyat olunca da ben de gitmedim hastaneye, hatta babam falan hiçbirimiz gitmedik. Annem geldi bir sonraki gün, ne insanlığımızı bıraktı ne vefamızı. Ta Manisa'dan dayım geldi, köye götürecekmiş dedemi. Ama biz hiçbir işe yaramazmışız. Anlatırken bile sinirlendim gene. Tatilimin ilk haftası böylelikle bok oldu yani.


Yorumlar

  1. Anneme bende bulamadım ne alacağımı. İşin götü tarafı geçen pazar babamın doğum günüydü ona da bir şey almadım. Poff aklına gelen hediyeler varsa kopya isterim. :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anneme en son hediyeyi seçtirdim, şunu söyle alayım artık dedim isyana gelip :D

      Sil
  2. Ben okurken maşallah dedim valla :)Diğerlerine gelince bazen hiç tanımadığın insanlar bile aile bildiklerinden yakın olabiliyor maalesef.. Boşver sinirlenme yine de derslerine çalış yada hepsini at bir kenara AŞK güzeldir onu düşün:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hepsini bir kenara atıp aşkımla meşgulüm bu aralar :) o varken diğerleri öne geçemiyor bu aralar :))

      Sil

Yorum Gönder

E gelmişsin madem, okumuşsun da emek edip. Fikirlerini de beyan etsene, merak ediyorum :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hoş Geldin 2017!