Evden Bildiriyorum

Allahııım nasıl mutluyum nasıl huzurluyum anlatamam. Sabah istediğim saatte kalkıyorum, kahvaltıya yetişme derdi yok, istediğim saatte acıkıp istediğim yemeği yiyorum. Sevmediğim yemek pişmiyor. Hava sıcak, güneşe sırtımı verip ısınabiliyorum. Kar yok, yağmur yok. Sabahtaan akşama kadar tv izliyorum, ses eden yok. Baya yurtta çile çekiyormuşum aslında.

Ev rahatlığına jet hızıyla alıştım. Sabah önce aramızda kalsın(kalmasın da olabilir hala adını öğrenemedim bu programın) izliyorum kahvaltıyı hazırlarken, sonra müge anlı izliyorum kahvaltı eşliğinde. Kahvaltıdan sonra güzel bir türk kahvesi, sonra örgümü elime alıp televizyon izlemeye devam ediyorum. Nazmiye Çam'ın katili de kim çok merak ediyorum bu arada :D A bir de show tv de gelin evi diye bir şey buldum, gelinler evlerini gösteriyor, çeyizlerini kimin ne takı taktığını, evdeki eşyaların fiyatlarını falan, diğer gelinler de bunlara puan veriyor. Aynı gelinlerin tatlı telaşı sayfası gibi bir program olmuş. Canım sıkıldıkça kek poğaça falan yapıyorum. Kardeşim spordan gelince ona yemek hazırlıyorum falan. Baya baya orta yaşlı ev hanımlığına doğru ilerliyorum. Elimden her iş de gelir, ütüyü tek çizgi yaparım, sarma sarar mantı yaparım varsa taliplerimi bekliyorum :P ^^

Telefonumu elime sadece annem ya da babam gelirken şu kadar ekmek al demek için ve saate bakmak için alıyorum, şarjı resmen dört gün gitti. Aslında arayanım soranım da yokmuş orası ayrı tabi. Bilgisayara da pek elimi sürmüyorum, sadece sınav sonuçlarından açıklanan var mı diye ara ara bakıyorum o kadar.

Pazar günü sabah dedemlere gideriz kahvaltı ederiz hem de dedemi görürüm bir el öperiz torunları daha yeni gelmiş harçlık verir diye düşünüyordum ki dedem bizden önce davranıp pazar akşamı yemeğe gelmeye karar vermiş. Adamın sadece dört torunu var, şahane bir şey. İtiraf ediyorum kuzenimle Adana'ya her geldiğimizde dedemin elini öpmeye gideriz mutlaka harçlık almak için, sonra bir de hasret gidermek için ayrıca gideriz. Adamı sırf bankamatik olarak kullanmıyoruz yani. Dedemi de pek kimseler sevmese de diğer dedemden daha çok sevdiğim doğrudur.

Şu sıralar tek derdim sabahları kardeşimden çok geç kalkmayayım çocuk aç aç beklemesin ben uyanana kadar diye azıcık erken uyanmak. Çok özlemişim ama kardeşimi. Kördüğüm diye yeni bir dizi başlamış, orada minik bir çocuk var aynı onun gibiydi kardeşimin küçüklüğü de. Yurtta izlerken çocuğu görüp bağrıma basma isteği duyup kardeşimi özledim diye ağladım baya baya.

Okulda vizelerden sonra halay vardı, çok güzeldi. Büüütüün öğrenciler fakülte avlusunda bol bol halay çekip oynadık. Gerçi kesik çayırda halay çekip deliloda çifte telli oynandı orası pek olmadı ama neyse. Güzel stres attık ama.

Mutluyum efenim bu aralar. Allah daim etsin, herkese versin inşallah.  Dinleyiniz.( Küçükken evde her duyduğumda avaz avaz söylermişim, gerçi hala avaz avaz olmasa da söylerim orası ayrı)

Yorumlar

  1. Hahahaha çok güzel ya mutlu olmana çok sevindim. Yurt gerçekten de çileymiş senin icin baksana evde ne kadar rahatsın. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şükür ki üçüncü sınıfım seneye bitiyor işkence :) Yurt aslında bu sene çile haline geldi gereksiz oda arkadaşım sayesinde yoksa yurtta gayet mutluydum..

      Sil
  2. Mutluluk hep sizinle olsun, çok içten bir yazı olmuş. Yüreğinize, kaleminize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, mutluluk hep bizimle olsun inşallah :)

      Sil
  3. İnsanın evi gibisi yok değil mi :) Tadını çokça çıkarırsın inşallah :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen de öyle valla. Bir göz odası olsun kendi evim olsun :)

      Sil

Yorum Gönder

E gelmişsin madem, okumuşsun da emek edip. Fikirlerini de beyan etsene, merak ediyorum :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Susma Gönlüm Sen Söyle

Gelecek Kaygısı

Hoş Geldin 2017!