Bir Garip Haller

Vizeler yaklaştı yavaştan, sabahın köründe daha kargalar bile kahvaltısını etmemişken arkadaşımla düştük yollara. Milli kütüphaneye gidip çalışacağız. Gayet güzelinden salonda yer bulduk çalıştık akşama kadar falan çıkınca bizim kafalar uçtu tabi. Bünyeler alışık değil tabi. Annem dalga geçiyor bizimle öğrenci olduğunuzu üçüncü sınıfta mı anladınız, fotoğrafınızı çekin de bir gün ders çalışmıştık biz dersiniz diye. Ben tabi o kafayla ne yapsam diye düşünürken piercing yapan bir yer gördüm burnumu deldiricem diye daldım direkt. Adam gayet güzel deldi etti. Annemin tepkisinden korktuğum için söyleyemedim iki gün. Dün akşam fotoğrafını attım. Annem aradı ve sadece delik mi o dedi kapattı suratıma geri. Daha sonra tekrar aradı çıkart onu falan filan. Çıkartmıyorum ben böyle istiyorum dedim. Vay efendim sen misin diyen. İş ya hızma ya ben raddesine kadar geldi. Kadın nasıl canı gönülden istediyse artık gece ucu içten kıvrık olan hızma burnumdan çıktı. Adamlar onu pense benzeri bir aletle düzeltip çıkartırlarken ben onu hala nasıl olduğunu bilmediğim bir şekilde gece çıkarttım resmen. Öyle takmayı denedim olmadı, canım da yanıyor. Ama iş bende de inada bindi kapanmayacak o delik. Hızmanın ucunu düzeltip taktım en son. Bugün öğlen gittim tekrar deldirdiğim yere. Adam zorlamışsın içten resmen yeni delik açmışsın dedi. Üstüne bir yeni delik de adam açtı resmen. Burnumun içi ne alemde bilmiyorum yani. Gerçi muhtemelen o fazlalık delikler kapanmıştır bile. Terramycin kullanacakmışım üç gün sonra tekrar gidecekmişim. Annem bugün çıkarttın mı dedi hayır dedim nasıl garez ettiysen gece kendi çıktı dedim. Yırtmıştır o çıkarken dedi. Kanadı bile dedim iyi olmuş dedi resmen bana. Bir daha da aramadı. Canım yandı. Kendimi hiç bu kadar yalnız kalmış hissetmemiştim. Böyle hıçkıra hıçkıra ağlamak istedim, odada tek olmadığım için ağlayamadım. Banyoya gittim hıçkıramadım. Dünyaya geldiğim günden beri bana sırtını dönen herkese tek tek sövdüm yüzümü yıkayıp hiçbir şey olmamış gibi geldim geri odaya. 


Yorumlar

  1. Annelerimiz maalesef onlarla ayno olmamızı istiyorlar. Bizim ayrı bir birey olduğumuzu anlamakta zorlanıyorlar. Hevesim geçsin çıkartırım zaten de o da alışsın. Çıkartmazsın bir daha. İnatlaşmakla bir yere varamicaksınız çünkü. Güle güle kullan bu arada. Ayrıca sıkma canını. Hayat kısa bu hayatta nasıl davranmak istiyorsan öyle davran öyle yaşa

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deldireli kaç gün oldu dün akşam bile trip attı resmen. bugün aradığında burnundakini çıkar demedi en azından. ya unuttu ya da çıkarmayacağımı anlayıp kabullenmeye başladı :)

      Sil

Yorum Gönder

E gelmişsin madem, okumuşsun da emek edip. Fikirlerini de beyan etsene, merak ediyorum :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gelecek Kaygısı

Burası soğuk, soğuk odalaar